YAŞAMI DEĞERLİ KILAN ŞEYLER ÜZERİNE DÜŞÜNÜRKEN

Uzman Psikolog Dr. Tugay YAZGAN

tyazgan@haberhayat.net

Yaşamın değerini çoğu zaman büyük kavramlarla anlatmaya çalışıyoruz. Mutluluk, başarı, anlam… Ama bu kelimeler gündelik hayata dokunmadığında, biraz havada kalıyor. Oysa yaşam, çoğunlukla küçük şeylerden oluşur. Değer dediğimiz şey, bu küçük parçaların nasıl yaşandığıyla ilgilidir.

Değerli bir yaşam; her günü dolu dolu geçirmek değil, günle temas edebilmektir. Bizi iyi hissettiren şeyler çoğu zaman iddialı etkinlikler değildir. Bir sergi gezmek kadar, aynı sokağı dikkatle yürümek de yaşamı zenginleştirebilir.

Okumak, yazmak, üretmek…
Bir şey öğrenmek ya da sadece merak etmek…
Birine yardım etmek, bir işin ucundan tutmak…
Bedenle temas kuran etkinlikler: yürümek, yüzmek, toprağa dokunmak…
Zihni besleyenler: müzik dinlemek, bir filmi sindirerek izlemek, sohbet etmek…
Bu etkinliklerin ortak noktası şudur: İnsanı şu ana getirirler.

Yaşamı değerli kılan şey, meşguliyet değil; o meşguliyet sırasında kendimizle bağımızın kopmamasıdır. İnsan tek başına anlam üreten bir varlık değildir. Yaşam kalitesi, büyük ölçüde kurduğumuz ilişkilerle şekillenir. Birlikte gülünebilen bir masa, zor bir günde atılan kısa bir mesaj, dinlenildiğini, anlaşıldığını hissettiren bir sohbet…

Bunlar “önemli olaylar” listesine girmez ama yaşamın duygusal zeminini oluşturur. Sosyal ağlar yalnızca çevremizi değil, hayata tutunma biçimimizi de belirler. Az ama güvenli ilişkiler, çok ama yüzeysel bağlardan daha besleyicidir.

Yaşamın Sonsuz Olmaması, Onu Değerli Kılar

Belki de en temel nokta burasıdır: Yaşam sonsuz değildir. Zamanın sınırlı oluşu, her anı kıymetli kılar. Ertelediğimiz şeyler, bir gün gerçekten geç olabilir. Bu farkındalık karamsar değil; aksine ayıltıcıdır. “Sonra yaparım” dediğimiz pek çok şey, aslında bugünün içindedir. Birini aramak, bir yere gitmek, bir duyguyu ifade etmek… Yaşamın geçiciliği, anı ciddiye almayı öğretir.

Yaşamı değerli kılmak, onu kusursuz hale getirmek değildir. Zorlanmalar olacak, eksikler olacak, yarım kalanlar olacak. Ama temas varsa —kendimizle, başkalarıyla, zamanla— değer de vardır.
“Hayatıma ne kadar dokunuyorum?” burada kritik soru oluyor kısacası… Yanıt çoğu zaman, günlük küçük tercihlerde gizlidir. Ve belki de yaşam, tam da bu yüzden değerlidir.