logo

GÖNÜLLÜ “KAMPÜSTE FİKRİ TAKİP” YAZISINI GÜNCELLEDİ

Doğan GÖNÜLLÜ

Doğan GÖNÜLLÜ
haber@haberhayat.net
GÖNÜLLÜ “KAMPÜSTE FİKRİ TAKİP” YAZISINI GÜNCELLEDİ
  • EDİTÖR NOTU : BU YAZIM 11 ŞUBAT 2026’DA YAYINLANMIŞTI. O GÜNDEN BU GÜNE GELİŞME OLMADIĞI GİBİ, “SENİN DAHA HABERİN YOK MU?” GİBİ SORULARLA MUHATAPLIĞIM SIKLAŞTIĞINDAN YAZIYI “OLDUĞU GİBİ, AYNEN” GÜNCELLEMEK İSTEDİM. OLA Kİ “HABERİMİZ/BİLGİMİZ” OLUR! ZİRA “BİLGİ SAHİBİ OLMADAN FİKİR SAHİBİ OLUNMAZ…. HABER KUTSAL YORUM HÜRDÜR” DERİZ BİZ…. İŞTE VİRGÜLÜNE DOKUNMADAN O YAZI:

Kdz. Ereğli’de eski Devlet Hastanesi alanında inşası devam eden fakülte kampüsünün yapımı için karar 10 yıl önce alındı, 5 yıl önce belediye ruhsatını kesti, temeli ise 3 yıl önce atıldı. Ereğli’nin en değerli yerinde olan binanın yapımı Eğitim Vakfı aracılığı ile yapılan bağış ve yardımlarla devam ediyor.

Ekim 2024’deki köşemde  “NEYİ BEKLİYORUZ” başlığı altında “kampüs binasının betonarme karkası bittiği halde içi yapılamıyor” demişim. 15 Eylül 2025 tarihinde de aynı konuyu manşetten işleyerek “BİNA MAHSUN, EREĞLİ İSTEKLİ!” demiş, hatırlatmada bulunmuştuk. 

7 Kasım 2025’teki köşemde “SON GÜNLERİN SORULARI!” başlığı altında şöyle yazmıştım:

“Eski Devlet Hastanesinin bulunduğu yerde Ereğli fakülteler kampüsü yapımının kaba inşası bitmesine rağmen diğer işlerinin ağırdan gittiği malumunuz. Düşünüyorum da,  binanın konumu itibarı ile askeriyeden alınan iznin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulmasından dolayı mı süreç uzuyor acaba?”

Şimdi geldiğimiz noktada edindiğim bilgiler ve temaslara göre; bu kuşkum ve sorum/sorun güncelliğini sürdürüyor.

Muradımız şuydu aslında: Kampüs Ereğli’ye yakınlaştıkça, en güzel balkonumuza yerleşince sosyokültürel ve ekonomik haraketlilik sağlayacak diye bekliyorduk. Şehre açılmış toplantı salonları, paneller, sahilde dolaşan alışveriş yapan öğrenciler, akademisyenler; tüm bunların şehir dışından gelen misafirleri vs… Onlara hizmet etmek için yarışan, kendini geliştiren sektörler… 

Bakınız; kampüs inşaatının bulunduğu Süleymanlar Mahallesi adeta şantiyeye dönmüşken bekleme devam ediyor.

Mahalle öyle bir şantiye alanı oldu ki sanırsınız en çok rağbet gören yerleşim bölgesi; yaşam, yatırım ve gelecek beklentilerinin aynı noktada buluştuğu cazibe merkezi.

Özetleyeyim:

2024 Fırtınasında hasar gören askeriye mendireği onarılıyor/büyük bir hareketlilik yaşanıyor, Açık hava elektrik trafosu alanı kamu bütçesi ile genişletiliyor, Kızılay Binası Vergi Dairesi yanındaki bölgeye yapılıyor, 1000 öğrenci kapasiteli yurt binası yapımı Çavdarlı’da devam ediyor, Adliye’nin dereye bakan yanında özel binalar yükseliyor, itfaiyenin karşısındaki askeri alana lojmanlar inşa ediliyor, Kemer’e doğru birçok yapı devam ediyor…

Tüm bunlarınortasındaki devasa kampüs binası ise hala bekliyor!

Tesadüf olamayacağına göre; belki de bekletiliyor, kim bilir!

Ya da şöyle sıralayalım:

  • Bina(lar) para bekliyor!
  • Kişisel ve kurumsal iş dünyası kampüse bağış için vergi avantajı bekliyor!
  • Askeriye ve Adalet Sarayına yakınlığından dolayı güvenlik sorununa çözüm bekleniyor da olabilir.
  • Bölgenin yoğun göç alıyor almasının yaratacağı olası trafik keşmekeşine karşı önlemlerin bekleniyor olabileceğini de listeye ekleyelim.

Belki de bina “taşınma planlamasını” bekliyordur:

  • En kıdemlimiz Eğitim fakültesini mi taşısak, Denizcilik Yüksek Okulunu mu, yoksa Turizm Fakültesi veya yeni açılan Bilişim Teknolojileri Meslek Yüksek Okulu – yoksa Ereğli Meslek Yüksek Okulunu mu taşısak… Hem sonra taşınacak okulların eski binalarının durumu ne olsa?..

Buldum!

Bekleyen bir Kampüs Binası ve bekletilen şehir insanları/öğrenciler yok aslında!.

Ereğli, bu zaman kadar hep kervan yolda düzülür dedi ve plansızlığın bedelini zaman, finansman, emek ve şehirleşememe kaybı olarak yaşadı.

Şimdi de belki de, sadece yoğurdu üfleyerek yiyoruz!

İLGİLİ HABER BAĞLANTISI :

Paylaşın:
#

SENDE YORUM YAZ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • ORHAN AĞABEY

    17 Kasım 2026 Ekonomi, Genel, Gündem, KÖŞE YAZILARI, Tüm Manşetler

    Ahmet Orhan Oğuz(Orhan Ağabey); Ereğli’nin yerli ailelerinden ve yaşamını uzun süredir İstanbul’da sürdürüyor. O şimdi ileri yaşlarda… Orhan Ağabeyi otuz beş yılı aşkın bir zaman önce, aynı sektörde faaliyet gösteren bir şirkette çalışırken, Oğuzlar Petrol’ün patronu Orhan Oğuz olarak uzaktan tanıdım. Gıyabında bile saygıda kusur etmezdik. İş için yanına gittiğimizde desturla yaklaşır, sözünü neredeyse emir telakki ederdik. Duruşu, konuşması, sakinliği, çalışanlarıyla kurduğu ilişki bizde hem saygı hem hayranlık uyandırırdı. E...
  • TANZİMAT DÖNEMİNDE EREĞLİ KÖMÜRLERİ-2

    13 Kasım 2026 Ekonomi, Genel, Gündem, KÖŞE YAZILARI, Tüm Manşetler

    GEÇEN YAZIDAN DEVAM… Ülkenin Kırım Savaşı sırasında Ereğli’deki en verimli kömür ocaklarının işletilmesini Fransa ve İngiltere’ye bırakması sonucu kalan kömür ocaklarının üretimi kendi ihtiyaçlarını karşılayamamıştır. Kırım Savaşı’nın Osmanlı İmparatorluğu’na maliyeti çok yüksek olmuştur. Ereğli Kömür Madeni Kumpanyası büyük bir mali sıkıntı içine düşmüştür. Kumpanya gereken kömür üretimini yapamamış, yaptığını satamamış ve işçilerin ücretlerini ödeyememiştir. Osmanlı İmparatorluğu tebaası Zafirovilo Yorgaki Bazergan, Ereğli kömü...
  • DİKKATİMİ ÇEKENLER!

    09 Kasım 2026 Ekonomi, Genel, Gündem, KÖŞE YAZILARI, Tüm Manşetler

    Hem ülke gündemi hem de yerel gündem hızla değişiyor. Siyasette, ekonomide ve sivil toplumda önümüzdeki günler daha da hareketli geçecek gibi görünüyor. Bu hızlı değişimde gazetedeki yazımla sitedeki yazımı senkronize etmekte inanın zorlanıyorum. Bugün Ereğli ve çevresinde dikkatimi çeken sadece birkaç konuyu bir araya getirmek istedim. NURDAN VE ORHAN OĞUZ'DAN SELAM VAR Söz Ereğli’den açılmışken; ilkten, hemşehrilerimiz Nurdan ve Ahmet Orhan Oğuz çiftini anmadan geçmeyeyim. Yaşamlarını sürdürdükleri İstanbul'dan ülkemize ve mem...
  • DR. TUGAY YAZGAN YAZDI: BİRLİKTE YAŞAMA KÜLTÜRÜ

    08 Kasım 2026 Ekonomi, Genel, Gündem, KÖŞE YAZILARI, Tüm Manşetler

    Bir toplumun medeniyet seviyesi, insanların birbirine ne kadar benzediğiyle değil, birbirlerinden ne kadar farklı oldukları halde bir arada yaşayabildikleriyle ölçülür. Bir düşünün… Aynı sokakta yürüyoruz, aynı şehirde yaşıyoruz, aynı havayı soluyoruz. Fakat birbirimizin düşüncelerine, yaşam biçimlerine, tercihlerine ve hatta varoluşuna tahammül etmekte zorlanıyoruz. Aynı toplumun parçasıyız ama giderek birbirimize yabancılaşıyoruz. Bugün belki de en büyük toplumsal sorunlarımızdan biri, birlikte yaşamanın anlamını unutmuş olmamızdır...